Pastamachine

Hometrainer. Broodbakmachine. Gitaar. Pastamachine.

Je zou het de spullen-die-je-koopt-en-niet-gebruikt-bingo kunnen noemen.

Bingo nutteloze spullen

We hebben allemaal dat soort spullen ergens in een kast of op zolder staan. (Tenzij je fan bent van Marie Kondo.)

Je koopt die gitaar omdat je het zo graag wil leren en je bent echt van plan om elke dag te oefenen. De hometrainer omdat je af wil vallen en je hebt heus wel tijd om er een half uur op te staan.

En natuurlijk komt daar niks van terecht omdat je druk, moe en stiekem een beetje lui bent. Je hebt er, na de eerste week, geen zin meer in.

Moet je die pastamachine he-le-maal uit de voorraadkast halen. Wat een gedoe.

 

Maar weg doen? Nee, hó eens even.

Dat hoeft nou ook weer niet. Want morgen doe je het wel. Of anders volgende week. Volgende maand? In het nieuwe jaar?

Als je het weg doet gaat het er zéker niet van komen. Weg heimelijke droom van jezelf als gitaartalent of als keukenprins(es).

En dat is het probleem.

We zetten die spullen in de kast, of op zolder, omdat we hopen dat er een ‘goed moment’ voor komt. Dat we ineens de motivatie en tijd ervoor hebben.

Als je het weg doet, geef je die hoop op. Dan moet je toegeven dat je het niet in je hebt. Dat je te lui bent om naar zolder te lopen om die gitaar te halen. (Joh, ik heb soms al geen zin om een boek in de boekenkast te leggen. Moet ik opstaan.)

 

Je vertelt jezelf wie je wil zijn.

Je wil iemand zijn die verse tagliatella serveert, met een zelfgebakken olijf-rozemarijnfocaccia en gepofte knoflook ernaast.

De realiteit is Honig pesto-tomatensaus en afbakciabatta.

Toch hou je die pastamachine in de kast voor ‘een keer.’ Zolang die er staat zou je verse pasta kunnen maken. En kan je vasthouden aan dat beeld van wie je wil zijn.

 

Als ondernemer doe je dat ook.

Ik heb te veel zakelijke social media-accounts. Terwijl ik een hekel heb aan social media. Maar ja, ik hoop stiekem dat ik ‘ineens’ de lol ervan ga zien en honderden volgers, likes en shares weet te verzamelen.

Herkenbaar?

Ook als ondernemer heb je ideeën over hoe je wil zijn.

Je ontvangt 3 nieuwsbrieven over e-books omdat je van plan bent er eentje te schrijven. Je koopt Photoshop omdat je je eigen productfoto’s wil maken. Of je oefent eindeloos op je elevator pitch voor op netwerkbijeenkomsten.

En uiteindelijk ben je vooral tijd kwijt aan nadenken over hoe je dat gaat doen, maar je doet het niet.

Het is lastig om te accepteren wie je bent. Dat je niet bent wie je zou willen zijn. Maar vasthouden aan illusies kost ruimte. In je kast, in je hoofd.

 

Stop met die verhalen.

Als je aandacht geeft aan iets wat je niet doet, gaat dat ten koste van aandacht voor de dingen die je wel doet.

Ik kan een half uur staren naar m’n Facebook in de hoop op inspiratie – of drie mailtjes beantwoorden en m’n administratie bijwerken. Dan maar niet goed in social media zijn. Doe ik wel m’n best in andere dingen.

Net als dat je telkens kunt nadenken over die hometrainer op zolder, en jezelf op je kop geven dat je ‘m niet gebruikt, en beloven dat je het volgende week wel gaat doen – of je verkoopt het kreng en boekt van het geld een leuke last-minute. Dan word je niet fit en sportief. Wel bruin en vrolijk.

Stop met nadenken over hoe je zou willen zijn. Wil je écht verse tagliatella serveren? Maak het dan. Geen zin, tijd, energie, kracht? Dan waarschijnlijk morgen ook niet. Of volgende week. Accepteer dat gewoon.

Hoe eerder je stopt met dromen van een ideaalbeeld, hoe eerder je al je energie kunt stoppen in de dingen waar je wel voor wil gaan.